குறளின் குரல் - 1287

129: (Hastening for coition  - புணர்ச்சி விதும்பல்)

[Sensing that her lover may be leaving soon, the maiden hastens for coition and for the same reason her lover also hastens for the same. Though both would hasten for such union and reunion before leaving and right after leaving, the chapter has been written mostly in the voice of the maiden in love]

28^th Oct, 2015

உள்ளக் களித்தலும் காண மகிழ்தலும்

கள்ளுக்கில் காமத்திற் குண்டு.

                           (குறள் 1281: புணர்ச்சிவிதும்பல் அதிகாரம்)

உள்ளக் களித்தலும் - உள்ளத்தில் நினைத்து இன்பம் கொள்ளுதலும்

காண மகிழ்தலும் - கண்ட மாத்திரத்திலேயே இன்பம் கொள்ளுதலும்

கள்ளுக்கு இல் - மயக்கத்தைத் தரக்கூடிய கள்ளுக்குக் கூட கிடையாது.

காமத்திற்கு உண்டு - ஆனால் காமமாகிய கூடலுக்கு உண்டு.

இக்குறளைக் காதற்தலைவி தோழிக்குச் சொல்லுவதாக பரிமேலழகர் கூறுகிறார். உன்னை அவன் பிரிந்துச் செல்லப்போகிறான் உன்னுடைய தலைவன். நீ அவனுடன் வருத்தத்தில் இராது, கலக்கத் துடிக்கிறாயே என்று கேட்கும் தோழிக்கு தலைவி இவ்வாறு கூறுவாளாயினள்: நினைத்த மாத்திரத்திலும், காணுந்தோறும் இன்பம் கொள்வதென்பது மயக்கத்தைத் தரக்கூடிய கள்ளுக்குக்கூட கிடையாது. ஆனால் இக்கலவி இன்பத்துக்கு உண்டே; கலவி கருதும் எனக்கு வருத்தத்தை நினைக்க மனமும் இல்லை, நேரமும் இல்லை என்கிறாள் அவள்.

Transliteration:

uLLak kaLittalum kANa magizdalum

kaLLukkil kAmattiR kuDu

uLLak kaLittalum – having pleasure even by thinking

kANa magizdalum – and by seeing

kaLLukk(u) il – is not possible even with toddy,

kAmattiRk(u) uNDu – but coition can give that pleasure.

Parimelazhagar pictures this verse as being said the maiden to her friend. Friend asks maiden as to why she hastens to have coition with her lover who is ready to leave, instead of being upset with him. To which, maiden answers thus: Even drinking toddy, is not pleasurable by thinking or by seeing, but the coition is!  So, what is in my mind now, I have no mind or time to think about his leaving or the displeasure it yields.

“Pleasure by thinking or happiness by seeing

 not even in toddy; but for sure in lovemaking”

இன்றெனது குறள்:

எண்ணவும் காணவும் கொள்ளின்பம் கள்ளினை

உண்ணவுமில் காமத்தில் உண்டு.

eNNavum kANavum kolliwbam kaLLinai

uNNavumil kAmattil uNDu.

குறளின் குரல் - 1286

27^th Oct, 2015

பெண்ணினால் பெண்மை உடைத்தென்ப கண்ணினால்

காமநோய் சொல்லி இரவு.

                           (குறள் 1279: குறிப்பறிவுறுத்தல் அதிகாரம்)

பெண்ணினால் - பெண்ணவளால் (பெண்மையின் என்பதே பொருந்தும்)

பெண்மை உடைத்தென்ப - பெண்மை மிக்க கொண்டதுபோலாம்

கண்ணினால் - தம்முடைய கண்ணசைவாலேயே

காமநோய் சொல்லி - தன்னுடைய காதல் துன்பத்தை கூறி

இரவு - வேண்டுதல் (தலைவனோடு உடன் போகுதலை)

இக்குறளின் முதற்சொல் சற்று குழப்புவதாக உள்ளது. மூன்றாம் வேற்றுமை உருபான “ஆல்” விகுதி பெண் என்ற சொல்லோடு சேர்ந்து, “பெண்ணைக் கொண்டு” என்று பொருளாகிறது. “பெண்ணைக்கொண்டு பெண்மை உடைத்து என்ப” பொதுவாக, சரியானச் சொற்றொடராகத் தெரியவில்லை.  ஒருவேளை, பெண்களே கூறிப் பெருமைகொள்ளத்தக்க பெருமை என்று வேண்டுமானாலும் கொள்ளலாம்.

மணக்குடவர், பரிமேலழகர் முதல் மற்ற நவீன உரையாசிரியர்கள் வரை, எல்லோரும் இதைப் விளக்காமல், “பெண்மைக்கே பெண்மை கொண்டாற்போல” என்று பொதுவாக பொருள் தோன்ற உரை செய்துள்ளனர். இது குருட்டுத்தனமாகச் செய்யப்பட்டதாகவே தோன்றுகிறது. குறளைப் படிமம் எடுத்ததில் தவறிருந்திருக்கலாம்.  எவ்வாறிருந்தாலும் வள்ளுவர் சொல்லவந்த கருத்து இதுவாக இருக்கலாம்.. இதுவும் அனுமானமே!

காதற்தலைவனுடைய பிரிவால் வந்த காதல் துன்பத்தை, வாயால் கூறி வேண்டாமல், கண்களின் அசைவாலேயே குறிப்பால் உணர்த்துகிற பெண்மை பெண்மையினும் சிறந்த பெண்மையை உடைத்ததாகிறது. அதாவது பெண்களே போற்றுகிற பெண்மையை உடையவளாக இருக்கிறாளாம் காதற்தலைவி. தம்மைவிட மற்ற பெண்களை எதிலும் சிறந்ததாகக் கொள்வது பெண்களுக்குப் பொதுவாக அரிதான செயல் என்பதால், வள்ளுவர், இவ்வாறு சிறப்பித்துச் சொல்லியுமிருக்கலாம். அதாவது, பெண்மையே சிறப்பு. அதனினும் சிறந்த பெண்மையை அப்பெண் உடைத்தவளாகிறாள்.  இக்குறளைத் தலைவனிடம் வேண்டுவதாகவும் கொள்ளலாம், அல்லது தோழியிடம் கூறி உடன்போகுதலுக்கு உதவக் கேட்பதாகவும் கொள்ளலாம்.

Transliteration:

peNNinAl peNmai uDaittenba kaNNinAl

kAmanOi solli iravu

peNNinAl – because of the lady (“Penamyin” would be meaningful here)

peNmai uDaittenba – has the quality that makes a fine lady

kaNNinAl – with movements in her eyes

kAmanOi solli – she would suggest and convey her pain of separation from beloved

iravu – and would request (to go with her beloved)

The first word of this verse is rather confusing; The 3^rd declension in Tamil language is “Al” ending for common nouns, proper nouns and pronouns. When conjugating with the word “PeN” it would mean “with the girl”; it does not make sense to form a sentence “having finesse with the girl”; In a round about way, we may make sense out of the original tamil phrase as follows: “Even other ladies would praise her as one having finesse of a fine lady”. Since it is difficult for ladies in general to accept the finesse in other ladies in their own group, whole-heartedly, he could have used such a phrase. A little mischievous side of VaLLuvar! Regardless, the meaning of the verse is perhaps this:

Not saying out in words, about how much she would miss her lovers’ separation, her gesture using her eyes would convey that she was asking to go with him. Even other ladies would praise her finesse as a fine lady. Why is it so special? Perhaps because, it is rare for ladies to accept finesse in other ladies!

None from the earlier commentators such as ManakkuDavar, Parimelazhagar to present commentators have explained this properly; the commentary has been done rather blindly without clarifying the confusing usage in the first phrase. Perhaps the verse itself could have been wrongly copied to begin with. This verse again leaves an ambiguity and could be construed as being said to her friend or beloved, by the maiden.

“Hinting the painful disease of love through her eyes, to go with her beloved,

the maiden whose feminine finesse better than itself, would request subdued”

இன்றெனது குறள்:

கண்களால் காதலைச் சொல்லியுடன் செல்லவேண்டும்

பெண்மையின் பெண்மைகொள் பெண்

kaNgaLAl kAdalaich cholliyuDan chellavENDum

peNmaiyin peNmaikoL peN.

குறளின் குரல் - 1285

26^th Oct, 2015

தொடிநோக்கி மென்தோளும் நோக்கி அடிநோக்கி

அஃதாண் டவள்செய் தது.

                           (குறள் 1271: குறிப்பறிவுறுத்தல் அதிகாரம்)

தொடி நோக்கி - கழலும் வளை பார்த்தாள்

மென்தோளும் நோக்கி - மெலிந்த தோள்களைப் பார்த்தாள்

அடி நோக்கி - பின் பாதங்களைப் பார்த்தாள்

அஃது ஆண்டு - அக்குறிப்பை ஆங்கு (தானும் உடன் போகுவேன்)

அவள் செய்தது - அவள் செய்தாள்

தலைவன் தன்னைப் பிரிந்தபின் தாமுற்ற பசலையால் தன்னுடைய கைவளைகளை நெகிழ்வதைப் பார்த்தாள்; அதற்குக் காரணமாகி தன்னுடைய தோள்களும் மெலிந்ததைப் பார்த்தாள்; அதன் காரணமாக தன் பாதங்களைப் பார்த்தாள், தானும் அவனைத் தேடிச் செல்லப்போவதைக் குறிப்பால் உணர்த்தும் விதமாக. இக்குறிப்பு தன் தோழிக்கு அவள் செய்தது!

இக்குறளை வேறுவிதமாகப் பொருள் கொள்ளலாம். முதல் இரண்டையும் நோக்கி, நடக்கக்கூடிய பாதத்தை நோக்குவதால், அவ்விரண்டும் நடவாமல் இருக்க நீர் ஆவன செய்யவேண்டும் என்று தலைவனுக்கு உணர்த்தும் விதமாகப் பார்த்ததாகவும் கொள்ளலாம். நடப்பது பாதமே! நடப்பது என்பது நிகழ்வதையும் குறிப்பதால், குறிப்பினை மறைத்துச் செய்தாள் தலைவி.

Transliteration:

toDinOkki mentOLum nOkki aDinOkki

ahdANDavaLsei dadu

toDi nOkki – Looking at the bangles which are ready to come off hands

mentOLum nOkki – also looking at the shoulders which have thinned to enable that

aDi nOkki – she would look at her feet

ahd(u) ANDu – that’s what there

avaL seidadu – she did (as hint)

Because of the lover leaving her pining, he would lose her lustre; she would look at the bangles that are ready to come off; and would also look at her shoulders that have become thin. She looks at the feet implying to her friend that she is not able to bear this separation and is ready to leave in search of him

The verse can be interpreted differently too. Since the feet do the walking (nada in tamizh), the implied action also means “happening”. She could be implying or hinting it to her lover not to leave her by looking at her feet to prevent the first two from happening.

“Bangles are ready to come off and the shoulders have thinned

 She looks at the feet; Not to walk away from her is, there hinted”

இன்றெனது குறள்:

நீங்குவளை தேய்ந்ததோள் நோக்கிப்பின் பாதத்தால்

ஆங்கவள் செய்வாள் குறிப்பு

nInguvaLai tEindatOL nOkkippin pAdattAl

AngavaL seyvAL kuRippu

குறளின் குரல் - 1284

25^th Oct, 2015

நெருநற்றுச் சென்றார்எம் காதலர் யாமும்

எழுநாளேம் மேனி பசந்து.

                           (குறள் 1278: குறிப்பறிவுறுத்தல் அதிகாரம்)

நெருநற்றுச் சென்றார் - நேற்றுதான் என்னைப் பிரிந்து சென்றார்,

எம் காதலர் - என்னுடைய காதலர்

யாமும் - நானும்

எழுநாளேம் - ஏழு நாட்களுக்கு முன்பே பிரிந்தாற்போல் (முன்பே பிரிவாரென்று ஏங்கி இன்புற்றிராமல்)

மேனி பசந்து - என் மேனியில் ஒளி இழந்தேன்.

என்னுடைய காதலர் என்னைவிட்டு பிரிந்ததென்னவோ நேற்றுதான். ஆனால் என்னுடைய மேனியோ அவர் நெடுநாட்களாகப் பிரிந்ததுபோல தன்னுடைய மின் இழந்தது பசலையுற்றதே. கடந்த இரண்டு குறள்களில் கூறியதுபோல், காதலன் கூடியிருத்தலின் போதே வரவிருக்கும் பிரிவையும் உள்ளம் உணர்வதால் காதற்பெண்டிர் பசலை கொள்ளும் நிலையைக் கூறுமிக்குறள்.

Transliteration:

nerunaRRuch chenRArem kAdalar yAmum

ezunALEm mEni pasandu

nerunaRRuch chenRAr – He left me only yesterday

em kAdalar – my lover!

yAmum – But I

ezunALEm – as if he left long time back (somehow sensing he would leave)

mEni pasandu – my body lost lustre.

My lover left me only yesterday; but my body has lost lustre as if he has been away for seven days already (“many days” is implied). As said in the previous two verses, the maiden feels the impending separation even when her lover is with her and hence has lost her lustre.

“My lover left me only yesterday; but my bodys’ lustre lost

already as if he has been away for long leaving me to dust”

இன்றெனது குறள்:

என்னன்பர் சென்றதோ நேற்றாமென் மேனியோ

மின்னழிந்த தேநெடுநாள் போல்

ennanbar senRadO nERRAmen mEniyO

minnazhinda dEneDunAL pOl