குறளின் குரல் - 73

23^rd  June, 2012

தம்பொருள் என்பதம் மக்கள் அவர்பொருள்

தம்தம் வினையான் வரும்.

                   (குறள் 63: மக்கட்பேறு அதிகாரம்)

Transliteration:

thamporuL enbatham makkaL avarporuL

thamtham vinayAn varum

thamporuL enba - One’s wealth is

tham makkaL – his own offsprings, progeny

avar poruL – what the children get in their lives as wealth (virtue, family, education etc.)

thamtham  - their own

vinayAn  - deeds of good and bad

varum –  because of that, will come

Wealth for a person is having good children. This happens due to good deeds of the person during the lifetime. Good deeds of parents will make the children live well. Their bad deeds will adversely affect the children. This is what has been summarized in this verse.

Most commentators have given a confused picture of this verse. The seed for the same is in the phrase “avar poruL” and the way it has been interpreted. Does it mention the children or the parents themselves?  The phrase “avar poruL” could mean the children of the children (indirect reference) or the desirable attributes of the children such as good character, education, family etc,.  To alleviate this confusion, let’s try to look at this verse in two more perspectives.

Alternate meaning 1:  The wealth for parents is their own children. When the deeds of children are vitruous, then, they will have good offsprings. The idea expressed here seems so ordinary to waste a verse, and don’t think, vaLLuvar would have wasted a verse like this.

Alternate meaning2: The wealth for parents is their own children. The wealth earned by those children such as result of the children’s good deeds, will benefit the parents not only in the present birth, but in future rebirths too. This is in line with ideas that have been already expressed in previous chapters.

“Wealth for parents is their progeny who earn wealth of goodness

 To make their parents live in this life and beyond, with happiness.

தம்பொருள் என்ப – ஒருவருடைய செல்வம் எனப்படுவது

தம் மக்கள் – அவருடைய மக்கள் செல்வங்களே

அவர்பொருள் – அம்மக்கள் ஈட்டக்கூடிய செல்வமானது (குணம், குலம், கல்வி, கேள்விச் செல்வங்கள்)

தம்தம் – அவரவர் வாழ்விலே

வினையான் – செய்யக்கூடிய வினைப்பயன்களாலேயே

வரும் – அவரைச் சேரும்

ஒருவருக்குச் செல்வம் (பொருள்) என்று சொல்லிக்கொள்ளக்கூடியது, நல்ல மக்கட்செல்வம்தான். இதுவும் ஒருவருடைய வினைப்பயனாகவே அமையும். தாய் தந்தையர்களின் நல்வினைகளே அவர்களுடைய மக்கட்செல்வங்களை வாழ்விக்கக்கூடியவை. அல்வினைகளின் தீப்பயன்களும், அவர்களுடைய மக்கட்செல்வங்களை பாதிக்கும்.  இதுவே இக்குறள் சொல்லும் கருத்தாம்.

உரையாசிரியகளின் உரை மிகவும் குழப்புவதாக உள்ளது. குழப்பத்துக்கு வித்து, “அவர்பொருள்” என்பதும் அதை எப்படி பொருள் செய்வது என்பதிலும்தான். இது மக்களைச் சுட்டுகிறதா, இல்லையெனில், பெற்றோர்களைக் குறிக்கிறதா என்பதை ஒட்டியே குழப்பம். அவர் பொருள் என்பதை மக்களின் பொருள் - அவர்களது மக்கட்செல்வமாக இருக்கலாம், அல்லது மக்கட்செல்வத்தின் குணம், குலம், கல்வி, கேள்வி இவற்றைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம். குழப்பத்தைத் தவிர்க்கும் விதமாக கீழ்கண்டவாறு வெவ்வேறு விதமாகப் பொருள் கொண்டு பார்ப்போம்

வேறு பொருள் 1: ஒருவருக்குச் செல்வமென்பது அவரது மக்கட்செல்வம்தான். அம்மக்கட் செல்வத்தின் வினைகளின் பயன்களாக, அவர்களின் குலத்தோன்றல்கள் தோன்றுவர்.  –  இது மிகவும் சாதாராணக் கருத்து. இதற்காக வள்ளுவர் ஒரு குறளை வீணாக்கியிருக்கமாட்டார்.

வேறு பொருள் 2: ஒருவருக்குச் செல்வமென்பது அவரது மக்கட்செல்வம்தான். அம்மக்கட்செல்வம் ஈட்டிய பொருளாம் நல்வினைகள் பெற்றோரைச் சென்றடையும் – இது ஓரளவுக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய கருத்தாகும். பெற்றோரின் நல்வினைகள் நல்ல பிள்ளைகள். அப்பிள்ளைகளின் நல்வினைகள் பெற்றோருக்கு மறுமையிலும் நல்ல பிறப்பைத்தரும் என்பது முன் அதிகாரங்களில் சொன்ன கருத்தையொட்டித்தான் இருக்கிறது.

இன்றெனது குறள்:

செல்வமெனக் கொண்டாடும் தம்மக்கள் ஆகிடும்தன்

நல்வினையால் செல்வமென வாம்

குறளின் குரல் - 72

22^nd  June, 2012

எழுபிறப்பும் தீயவை தீண்டா பழிபிறங்காப்

பண்புடை மக்கட் பெறின்.

                   (குறள் 62: மக்கட்பேறு அதிகாரம்)

Transliteration:

ezhupiRappum thIyavai thINDA pazhipiRangA

paNbuDai makkat peRin

ezhupiRappum – in all seven births (due to causal effect of our deeds)

thIyavai – ill effects, troubles

thINDA  - wont touch us

pazhipiRangA – if, blame free

paNbuDai  -  virtuously behaved

makkat  -  children

peRin -  we have.

This verse, states that if parents have blamefree children with good virtuous character, their life will not be ill-fated or full of troubles, trials and tribulations, not only in this birth but in all their seven births.

Andal in her two passurams mentions about “eZhEzh piravi”. So  is Sundarmoorthi nAyanAr in his ThiruvAlankATTu padhigam. The concept of eZehEzh piravi makes it “seven times seven” which is 49 births.  vaLLuvar mentions seven births. We don’t how many real births are there, which is a matter beyond our surmise and is cannot be questioned because it is also a matter of theology. Regardless, based on ones good and bad deeds in one life will be the subsequent lives.

Without bothering about the seven births, even in this life, having virtuous children will not let any tribulations affect us a in a big way.

When children are of blamefree character, worries of woes won’t touch

The parents for all their seven births, as they are blessed souls as such

தமிழிலே:

எழுபிறப்பும் – ஏழு பிறவிகளிலும் (வினை வயத்தால் நமக்கு கிடைக்கும் ஏழு பிறவிகளிலும்)

தீயவை – துன்பங்களும், நன்மையல்லாதவையும்

தீண்டா – அடையாது (நம்மை)

பழிபிறங்காப் – பழிச்சொல்லுக்கு ஆளாகாத

பண்புடை  - பண்பு குணநலங்களை உடைய

மக்கட் – மக்கட்செல்வம்

பெறின் - கிடைக்கப்பெற்றால்

இக்குறள், பழிச்சொல்லுக்காளாகாத, பண்பு நலன்களை உடைய நன்மக்கட் பேறினால், ஒருவருக்கு அவருக்குண்டான ஏழு பிறவிகளில் எவ்வித துன்பமும் அடையாது என்கிறது.

“இற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உந்தன்னோடே உற்றோமேயாவோம் உமக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று” என்கிறது ஆண்டாளின் பாசுரம் ஓரிடத்தில்.  “இம்மைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் பற்றாவான் நம்மையுடையவன் நாராயணன் நம்பி செம்மையுடைய திருக்கையால் தாள் பற்றி அம்மி மிதிக்கக் கனாக் கண்டேன் தோழீ நான்” என்கிறாள் நாச்சியார் திருமொழியில். “எம்மான் எந்தை மூத்தப்பன் ஏழேழ் படிகால் எமையாண்டபெம்மான் ஈமப் புறங்காட்டிற் பேயோடாடல் புரிவானே” என்கிறது சுந்தரமூர்த்தி நாயானாரின் திருவாலங்காட்டுப் பதிகம்.

இவர்கள் வாக்குகள் படி ஏழேழ்பிறவி என்பது நாற்பத்தொன்பது பிறவிகள் ஆகிவிடுகிறது. வள்ளுவரோ ஏழு பிறவிகள் என்கிறார். இது என்ன கணக்கு என்று புரிவது ஒருபக்கம் இருந்தாலும், ஒருவர் செய்யும் நன்மை தீமைகளுக்கு ஏற்ப, அவர்களுக்கு பல பிறவிகள் உண்டு என்பது ஒரு இந்திய நம்பிக்கை.  எண்ணிக்கை எதுவாக இருந்தால் என்ன?  ஏழு பிறப்புகளில் எப்படியோ, இப்பிறப்பிலேயே பண்புநலமிக்க பிள்ளைகளால் பெற்றோருக்கு ஒரு தீமையும் நடவாது என்பதே அறிய வேண்டிய கருத்து.

இன்றெனது குறள்:

தீமைகள் சேரா எழுமையும் தீப்பழிஇல்

நேமமிகு மக்கள் உற.

குறளின் குரல் - 71

21^st June, 2012 

This chapter talks about progeny of people that lead a good household. Though vaLLuvar talks about children in neutral sense in the first eight verses, the commentators have interpreted the verses purely pertinent to male offsprings only, which could be due to the societal set up of their times. World has evolved and so have thoughts and in today’s context, the interpretations won’t hold good for any right thinking person.

Parimelazhagar has made an insinuating comment in the very first verse regarding female children. The verse has a phrase, “arivaRindha makkaL”” (அறிவறிந்த மக்கள்). The way he interprets is this: ‘Knowing all that is there to be learned is not applicable to female children, and hence the word “makkaL” does not apply to female children’. This posture could simply be an individual’s opinion or the collective dominant posture of the society of his times. The same interpretation is what we see throughout this chapter. Regardless, I have attempted to stay neutral keeping with times and more than that, my personal belief.

vaLLuvar has used the word “magan” explicitly only in the last two verses meaning the male child. In other verses, he has used the word “makkaL” in the general sense of children.

பெறுமவற்றுள் யாமறிவது இல்லை அறிவறிந்த

மக்கட்பேறு அல்ல பிற.

                  (குறள் 61: மக்கட்பேறு அதிகாரம்)

Transliteration:

perumavatRuL yAmarivadhu illai aRivaRindha

makkTpeRu alla piRa

perumavatRuL – Among the things worthy of having

yAmarivadhu – from what we know

illai  - there is nothing (other than)

aRivaRindha – (children that have) learned whatever needs to be learned

makkTpeRu  - the children

alla  piRa = -nothing other than them.

A family is a continuing unbroken chain of lineage and for it to be so, good children are essential. When a female child grows up and gets married to a male, she is construed to be an instrument and reason to grow “his” family as she becomes part “his” family. This has been a long continuing societal setup. For a family to grow and continue generations after generations, male offsprings are absolutely needed – is the belief that has continued for generation, including today.

But, when we see a family unit, both male and female children have to be viewed equally at least until a female child is married off into another family and become part of that family.

 This verse says, that there is nothing greater and better that we know other than having the children that have gained knowledge by learning whatever appropriate is there to learn.  

Good wife, family and children are essential to a man to realize the Godhead.

As parimelazhagar said, if we have to think that the pursuit of knowledge is “not” for female children, then the work of vaLLuvar would have lost the reason for the title, “Common code book of the world”! Also, a knowledgeable poetess like AuvayyAr would not have sung in praise of vaLLuvar or his works.

Among the things worthy of having, there is nothing we know better

Other than learned progeny with knowedge that is essential and utter

தமிழிலே:

பெறுமவற்றுள்  - அடையத்தக்கவை என்பவற்றுள்

யாமறிவது – நாம் அறிந்தது

இல்லை – ஒன்றுமில்லை (பின் சொல்லப்போவதைத் தவிர)

அறிவறிந்த – கற்கவேண்டியவைகளைக் கற்றறிந்த

மக்கட்பேறு – மக்கள் செல்வங்களே (அடையத்தக்கவை)

பிற அல்ல – மற்றவை இல்லை

குடும்பம் வாழையடி வாழையாக விளங்க, நல்ல குழந்தைகள் தேவை. பெண்குழந்தைகள் வளர்ந்து பருவம் எய்திய பின், ஒரு ஆண்மகனுக்கு மனைவியான பிறகு, அவன் குலத்தை பெருக்கும் காரணியாகத்தான் பார்க்கப்படுகிறாள். இது ஒரு நெடுங்காலமாகத் தொடரும் ஒரு சமூக அமைப்பு. ஒரு குடும்பம் பெருகித் தழைப்பது அக்குடும்பத்தின் ஆண் வாரிசுகளால் மட்டுமே என்கிற கருத்தே பெரும்பாலும் நிலவி வந்துள்ளது, இன்றளவும் கூட.

ஆனாலும், ஒரு குடும்பத்தில் குழந்தைகள் என்று பார்க்கும் போது, ஆண், பெண் என்று இரண்டுபாலரையும்தான் பார்க்கவேண்டும். இக்குறள், ஒரு குடும்பத்தில் பெறத்தக்கவை என்பவற்றில், அறியவேண்டியவற்றை தெளிவாகத் தேர்ந்த நன்மக்களையும்விட, பேறாக மற்று எவற்றையும் நாமறிய முடியாது என்கிறது. நல்ல மனைவி, நல்ல குடும்பம், நல்ல குழந்தைகள் மூன்றுமே ஒருவரை நல்ல நிலையில் இருந்தி அவர்களை கடவுளென்னும் பொருளுக்கு அருகில் கொண்டு செல்கின்றன.

 பரிமேலழகர் கூறியது போல (‘அறிவறிந்த என்றதனான் மக்கள் என்னும் பெயர் பெண்ணொழித்து நின்றது’), திருவள்ளுவர் வாழ்ந்த சமூகம் பெண்ணைஅறிவு என்னும் புலத்திலிருந்து தள்ளி வைத்திருக்குமானால், அங்கேயே இது “பொதுமறை” என்பதற்கான தகுதியை இழந்திருக்கும். ஔவையைப் போன்ற அறிவார்ந்த கவியரசியும் அக்குறளைப் பாராட்டியிருக்கமாட்டார்.

இன்றெனது குறள்:

அறிதக்க வையறிந்த மக்கள் பெறலின்

செறிதக்க ஏது மில

குறளின் குரல் - 70

20^th June, 2012

மங்கலம் என்ப மனைமாட்சி மற்று அதன்

நன்கலம் நன்மக்கட் பேறு.

                   (குறள் 60: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

Transliteration:

Mangalam enba manaimAtchi matradhan

Nankalam nanmakkat peRu

Mangalam – True blessing beauty for a household

enba -  is

manaimAtchi – when the household is glorious and blessed with all wealth.

matradhan- other than that

Nankalam  - jewel or ornamentation of such life

nanmakkat  - is having good children that are

peRu - priceless boon or gift

In this last verse of this chapter, vaLLuvar, concludes that a glorious family is filled with all blessings. For such family, to grow as unbroken lineage, having good children is beautifying jewellery. Incidentally, this verse is a precursor to the following chapter on “blessing of children”. 

Almost all the commentators have had a posture of male-sidedness for their commentary to interpret “manai mAtchi” as “manaiviyin mAtchi” (glory of wife). Though it could be interpreted that way, in this verse, it is obvious he has talked about the righteous household, the family unit. By just having a virtuous wife, a family does not get the glory. It is the combined posture of both partners of life to make it glorious.  The straightforward meaning would simply be, “glory of the family unit”. Also, having good children is a common good for both parents, not just to a father.

All commentators for kuraL have been males and no wonder they have done interpretations suiting their stance. If there had been even one female commentator or educator that had considered writing commentary, it would be interesting to see how they would have viwed this work. Even vaLLuvar has written the work from his stance as a male most of the times, but to a milder extent. But the commentators have exaggerated the same and enforced their male centric/sided view more forcefully.

A righteous household is a place of beauty and the boon; and the blessing

Is the good children that are jewels adorning the beauty as pretty dressing

தமிழிலே:

மங்கலம் - பொலிவு, ஒருவர்க்கு நிறைவான அழகு

என்ப – என்பது யாததெனின்

மனைமாட்சி – இல்லமானது பெருமையும் வளங்களும் நிரம்பபெற்றதாம்.

மற்றதன் – அதுமட்டுமல்லாமல் அத்தகு குடும்பத்தின்

நன்கலம் – பெருமை மிக்க அணிகலமாவது

நன்மக்கட் - நல்ல குழந்தைகளைப் பெற்றிருக்கும்

பேறு – பெறுதற்கரிய வரமுமாம்.

இவ்வதிகாரத்தின் இறுதிக் குறள். தொடர்ந்து “புதல்வரைப் பெறுதல்” அதிகாரத்தில் நல்ல மக்கட் பேற்றினை, நல் வாழ்க்கைத் துணைநலத்தின் பயனாகப் பாடப்போவதற்கு முன்னூட்டமாக எழுதியுள்ளார். நல்ல குடும்பம், பொலிவு மிக்க, மங்கலம் தங்கும், அத்துணை வளங்களும் பொங்கும் ஒன்று.  அக்குடும்பத்தின் அணிகலமாக அமைவது, நல்ல குழந்தைகளை குலம் தழைக்கப் பெற்று வளர்க்கும் வரமாகும்.

மனைமாட்சி என்பதற்கு, மனைவியின் நற்குணங்களும் செய்கைகளும் என்று பொருள் கூறியிருப்பது, ஆணாதிக்க சார்பு நிலையில் எழுதப்பட்ட ஒன்றே. நேரடி பொருள், மனையின் மாட்சி, அதாவது குடும்பத்தின் பெருமை என்றே கொள்ளப்படவேண்டும். தவிர மக்கட்பேறு என்பது மனைவி, கணவன் இருவருக்கும் பொதுவானதால், ஏதோ கணவனுக்கு மட்டுமே நல்ல மக்கட்பேறு அணிகலம் போல் பேசுவது பொருந்தவில்லை.  

குறளுக்கு உரை எழுதியதெல்லாம் ஆண்மக்களாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். பெண்புலவர்களும், கல்வியாளர்களும் எழுதியிருந்தால், எப்படி எழுதியிருப்பார்கள் என்றும் சிந்திக்கவேண்டியிருகிறது. வள்ளுவரேகூட பெரும்பாலும் ஆணாதிக்க நிலையிலிருந்தே எழுதியிருக்கிறார். அதையும் மிகைப்படுத்தி பெரும்பாலான உரைகள் அவ்வழியிலேயே இன்னும் அழுத்தமாக உரையெழுதி இருக்கின்றன.

இன்றெனது குறள்:

பேறென்ப போற்றுநல் இல்லறமாம் - நன்மக்கள்

பேறதனின் பூணணியு மாம்.

குறளின் குரல் - 69

19^th June, 2012

புகழ்புரிந் தில்இலோர்க் கில்லை இகழ்வார்முன்

ஏறுபோல் பீடு நடை.

                   (குறள் 59: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

Transliteration:

Pugazhpurin dhil ilOrk killai igazhvArmun

eRupOl pIdu nadai

pugazhpurin(dha) – seeking glory by being virtuous and chaste (seeking glory for the right reason is good!)

 il ilOrkku – one who does not have such wife

illai  - they don’t have

igazhvArmun – before the people that speak derisively

eRupOl – like a lion

pIdu nadai – proud gait, walk

When the wife does not conduct herself virtuous and chaste, all the blame, mock, scoff and sneer will be on her husband. The world would even call him to be an Ox, in a derogatory, derisive way. He will not have the gait of a lion which is the symbol of pride and dignity.

When a country loses its glory the head of the country is pointed as the sole reason for that. Such is the case, when a business establishment does not function properly; its leader is blamed for failures. Likewise, when a family does not function properly, its sole blame goes to the head of the family, the husband.

Every set up in society, administrative, business and family has to have a lead person; the head of the household is a husband. His support and life long partner is wife. If she does not seek the right glory by staying immaculate in her conduct and is supportive to her husband to lead the life smoothly for others to be happy and proud, then her husband will be a subject of redicule. They will call such husband as spineless and even as senseless as Ox (highly unfair to that animal!), according to ParidhiyAr, another commentator of kuraL.  My verse for today has been written to reflect both thoughts.

“A wife not seeking glory with impeccable conduct, is no cheer

For her man to keep gait like lion but an Ox for people to sneer”

புகழ்புரிந்(த) – தன்னுடைய கற்பு நெறி மற்றும் நற்குணங்களால், இவள் நல்ல மனைவி என்னும் புகழை கொண்ட

இல் இலோர்க்(கு) – மனைவி இல்லாதவர்க்கு

இல்லை - இருக்காது

இகழ்வார்முன் – அவர்களை (அவர்கள் மனைவி காரணம் பற்றி) இகழ்ந்து, தூற்றிப் பேசுபவர்களின் முன்

ஏறுபோல் – சிங்கம் போல

பீடு நடை – பெருமைமிக்க நடை.

தன்னுடைய மனைவி கற்பு நெறி மற்றும் குடும்பத்தலைவி என்பாளுக்குரிய நற்குணங்கள் காரணமாக வரும் புகழை விரும்பாமல் நடப்பாளேயானால், கணவனை அதுகாரணமாக இகழ்ந்தும், கேலி செய்தும், எருமைமாடு (சொரணையில்லாதவன் என்கிற பொருளில்) போகிறது என்று அஃறிணைப் உயிரோடு இணை வைத்தும் மற்றவர்கள் பேசுவார்கள். அவனுக்கு சிங்கத்தைப்போன்ற பெருமைமிக்க, தலை உயர்த்தி நடக்கும் நடையும் இராது.

ஒரு நாடு தன்னுடைய பெருமையை இழக்குமானால், அதற்கு அந்நாட்டின் தலைமையே காரணமென இகழ்வர். ஒரு வர்த்தக நிறுவனம் சரிவர இயங்காமல் போனால், அதற்குக் காரணமாக அதன் தலைமை பொறுப்பில் இருப்பவனையே உலகம் சொல்லும். அதுபோல ஒரு இல்லம் சரிவர நடைபெறாமல் போனால், அந்த பழி இல்லத்தரசனையே சேரும்.

ஒவ்வொரு கட்டமைப்பிலும், அதற்குரிய தலைமை வழிகாட்டி என்று ஒருவர் உண்டு. குடும்பம் என்னும் கட்டமைப்புக்கு குடும்பத்தலைவன் என்பவன் தலைமை வழிகாட்டி, அவனுக்குத் வாழ்வில் துணை நிற்பவள் இல்லாள். அவள் நற்புகழை விரும்பாதவளாக இருந்தால்,  அது தொடர்பான இழிவுகள் கணவனையே சாரும். அவன் சமூகத்தினர்முன் நிமிர்ந்த நடை கொள்வதென்பது இயலாது. பரிதியார் என்னும் உரையாசிரியர், அத்தகையோரை மக்கள் “எருது போல் திரிகின்றான்” என்று ஏசுவர் என்கிறார். இவ்விரண்டையும் இணைத்து எழுதப்பட்டது என்னுடைய இன்றைய குறள்

இன்றெனது குறள்:

புகழேந்தி வாழாவில் கொண்டார்க் கெருதின்

இகழுண்டு ஏறுநடை இல்

குறளின் குரல் - 68

18^th June, 2012

பெற்றாற் பெறின்பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப்

புத்தேளிர் வாழும் உலகு.

                   (குறள் 58: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

petRAr  - one who is married to the woman husband)

peRin – if worships (this is a surmised meaning of earlier commentators)

peRuvar – what good comes out of ( worshipping the husband)

peNdir – for women (this is said in general to all woman who are married)

perunj chiRappup – great goodness and glory

puththELir  - refers to the Gods

vAzhum ulagu – the world of (Gods), the abode

Reading this verse, we have to rearrange the words to make sense as earlier commentators have written. All commentators from Parimelazhagar to the recent ones, have interpreted the ‘petRAR peRin” part as, “ the woman who worships her husband”.

This again will have equality seekers’ eyebrows raised!  The word “petRAR” (பெற்றார்) mean the husband of a woman, beyond doubt. However, the interpretation of the word “peRin” sounds more convoluted and a subject to close scrutiny.

 The word “petRi” means, character and tempered manners. If we do a straight interpretation, (petRaR – one who has petRi)  the woman who has a husband with good character and manners will most definitely be in good path and be stead in great character. Such women will have a glorious place in the heavens, seems a more of an acceptable meaning to the verse.

Though I started writing today’s  verse comparable to the meaning of the original, after I finished writing, “kOdhayai koNdADum viNNOr ulagu”, I felt it is not the woman but her virtuous ways that are celebrated by the heavens. So, I changed the verse and wrote the second one. Subsequently, while writing the commentary, I felt that the earlier commentaries do not do justice to the verse and it is imperative to write a verse indicative of what the real meaning should be as I have mentioned in the previous para. Hence, the three verses of today.

Woman that adores her husband’s relationship

heavens  will celebrate her as, worthy of worship

Based on my interpretation:

Woman whose husband is of great character and manner

Will be  celebrated as worthy of glory in heaven’s manor

தமிழிலே:

பெற்றாற் - தன்னைக்கொண்டவரை

பெறின்  -  வணங்கப்  பெறுவாராயின் (வணங்க என்பது, உள்ளுரையாகச் சொல்லப்பட்டதாக உரையாசிரியர்கள் கூறுவது)

பெறுவர்  -  பெறக்கூடிய நன்மை (பெண்டிர்)

பெண்டிர்  - அத்தகைய பெண்கள்

பெருஞ்சிறப்புப் – மிக்க சிறப்பினை

புத்தேளிர் – வானவர்கள் (தேவர்கள், வான்கண் சேர்ந்த முன்னோர்கள்)

வாழும் உலகு. – இவர்கள் உறையும் உலகில்

இக்குறளைப் படிக்கும் போது, பெண்டிர் பெற்றாற் பெறின் – பெண்டிர் பெறுவர் பெருஞ்சிறப்புப் புத்தேளிர் வாழும் உலகு என்று படித்தால் ஓரளவுக்குப் பொருள் கொள்ளமுடியும். பரிமேலகழர் உள்ளிட்ட உரையாசிரியர்கள் எல்லாம், ‘பெண்டிர் பெற்றாற் பெறின்’ என்பதை தம்மை அடைந்த கணவனை வழிபடும் பெண்ணுக்கு என்று பொருள் செய்துள்ளனர்.

“பெண்டிர்” என்பது கொண்டு கூட்டிக்கொள்ளவேண்டிய பொருள். “பெற்றாற்” என்பது தன்னை மனைவியாகப் பெற்றவர் என்பதும் சரியே. “ பெறின்” என்பதுதான் சற்று கேள்விக்குறியதாக இருக்கிறது.  வணங்கப்பெறின் என்று பொருள் செய்தது முற்றிலும் ஊகத்தின் அடிப்படையிலேதான்.  இது முற்றிலும் சுற்றி வளைத்துக் கொள்ளப்பட்ட பொருளாகத்தான் தெரிகிறது.

பெற்றி என்பது தன்மை அல்லது குணம் என்பதால், நல்ல குணங்களைப் பெற்றவனை கணவனாக வாய்க்கப் பெற்றவள், அவளும் நல்வழியிலேயே செலுத்தப்படும் தன்மையுடையவள் ஆவாள் என்பதால், அத்தகைய பெண்டிர் வானுலகில் சிறப்பு எய்துவர் என்பதே பொருந்திவரக்கூடிய பொருளாக இருக்கிறது.

இன்றைய குறளுக்கு உரையாசிரியர்கள் பொருள்செய்தவண்ணம் குறள் எழுதும் போது, ‘கோதையைக்  கொண்டாடும் விண்ணோர் உலகு’ என்று எழுதியபின்னர், “கோதை” என்பதைவிட “ கற்பினளின் பெற்றிதனை” அதாவது, அத்தகு கற்புநெறியினளின் சிறப்பினை என்பது மிகவும் பொருந்தும் என்பதால் மாற்றி எழுதினேன்.  பிறகு பொருளாக்கம் செய்யும்போது, உரையாசிரியர்கள் பொருள் செய்தது, பொருத்தமாக இல்லை என்று தோன்றுவதால், “நற்குணங்களைக் கொண்டவரை தம் கணவராக வாய்க்கப்பெற்ற பெண்கள், விண்ணுலகோரிடதில் பெருமைக்குரிய இடத்தில் இருப்பர்” என்ற பொருளின் மூன்றாவது குறளையும் எழுதினேன்.

இன்றெனது குறள் (கள்):

கொண்டானைக் கொண்டாடும் கோதையைக் கொண்டாடும்

விண்ணாளும் வானோர் உலகு

கொண்டானைக் கொண்டாடும் கற்பினளின் பெற்றிதனைக்

கொண்டாடும் விண்ணோர் உலகு

என்னறிவுக்கு எட்டிய பொருளின் படி:

நற்குணத்தார் தற்கொண்டார் ஆமாகும் பெண்டிர்தாம்

பொற்பதுவாம் விண்ணுலகோர்க் கண்

குறளின் குரல் - 67

17^th June, 2012

சிறைகாக்கும் காப்பெவன் செய்யும் மகளிர்

நிறைகாக்கும் காப்பே தலை.

                   (குறள் 57: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

Transliteration:

siRaikAkkum kAppevan seyyum magaLir

niRaikAkkum kAppE thalai

siRai kAkkum – keeping as in jail (like environment)

kApp(u) –  (and) protecting them

evan seyyum – what can it accomplish?

magaLir – for women

niRai kAkkum  - that which keeps them in chaste and virtuous conduct

kAppE – is the only protection and

thalai – is the first and foremost (for women)

The summary substance of this verse is: Keeping the women in the chaste and virtuous path is the only way to protect them and their honor. Caging them and raising fence around them in the name of protecting their honor is indeed demeaning and can not accomplish what is intended.

A subtle idea is effectively conveyed through this verse. Only a husband who helps his wife to travel the virtuous path of family life can keep her chaste and pristine. By enslaving the wife and treating her as a property to be fenced from other view can only wound the honor and self respect of a wife and can result in the opposite of intended.

A woman in a satisfied family life can keep herself chaste. Though the concept of chastity is applicable to both a man and his wife (as has already been mentioned), a woman being the guiding force of a household, it has been mentioned specifically for her. By treating a wife as a slave, a husband may lose her respect eventually and that stems in undesired side effects getting lured to greener pastures in some cases After all human mind has the right and ability to evaluate constanty what is best for it.

Being chaste is the best protection for women – A fence

To protect them could do what but their honor offense?

தமிழிலே:

சிறைகாக்கும்  - சிறைபோன்ற சூழலில் இருத்தி

காப் (பு)  - பாதுகாப்பது (பெண்களை)

எவன் செய்யும் – என்ன பயனைத் தரக்கூடும்?

மகளிர் - பெண்களின்

நிறைகாக்கும் – கற்பு நெறியில் நிறுத்ததுகிற

காப்பே - பாதுகாப்பே

தலை – முதலும், இன்றியமையாத ஒன்றுமாகும்

இக்குறள் உணர்த்தும் கருத்து இதுதான். பெண்களை நல்ல கற்பு நெறியில் ஆற்றுப்படுத்தல் மட்டுமே அவர்களுக்கு உரிய பாதுகாப்பாம். அவர்களின் மானத்தை குறைக்கிற வகையில், இழிவு படுத்துகிற வகையில், காவல் வைப்பது எந்த விதத்திலும் சரியான பாதுகாப்பு ஆக முடியாது.

இக்குறள் உணர்த்தும் நுண்ணிய கருத்து, பெண்ணை மதித்து, அவள் நல்வழி நடக்கும்படியாக உடனிருந்து உதவும் கணவனே, அவளை நல்ல கற்பு நெறியில் நிறுத்தமுடியும். பெண்களை அடிமைப் பொருளாக நடத்துவதன் மூலம் அதை சாதிக்கமுடியாது. 

பெண்ணின் மனது தன் கணவனோடு வாழும் வாழ்க்கையில் நிறைவாக இருந்தாலே, அவள் கற்பு நெறியில் இருந்து ஒழுகமுடியும். இதுவும் இருபாலருக்கும் பொதுவான கருத்தாக இருப்பினும், பெண்கள் குடும்பத்தை வழிநடத்துப்பவர்களாக இருப்பதால், அவர்களுக்காக குறிப்பாகச் சொல்லப்பட்டது. அடிமைபோல நடத்துவதின் மூலம், கணவன்பால் மதிப்பு குறைந்து, இழந்து, மனைவி அவ்வுறவை சிறிதளவு வெறுத்தாலும், அது கற்பு நெறி தவற ஒரு தூண்டுதலாக அமைந்துவிடும். 

இன்றெனது குறள்:

பூட்டிவைத்து காக்கபயன் என்பெண்ணைக் – கற்பணியில்

பூட்டிவைப்ப தொன்றே முதல்

குறளின் குரல் - 66

16^th June, 2012

தற்காத்துத் தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற

சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண்.

         (குறள் 56: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

Transliteration:

thaRkaththu  – preserving the chastity of self without faltering

thaRkonDAR -  one who is married to self

pENi  - saving him from any badmouthing by others  about her

thagai chAndRa – to be proud of

soRkAththus  - keeping the marital vows exchanged, without vacillating

sOrvilAL – living in a household without failing in her duties

peN – is the worth lady and a good housewife.

A wife first should stand herself in the chaste, virtuous path; this requires utmost resolve and grip of will. She must keep her husband in good stead without bringing him the blame from the society either by her conduct or by letting him go astray. Commentaor Parimelazhagar implies by saying “thaRkkondAR pENi: (தற்கொண்டார் பேணி) that she should feed her husband well to keep him healthy which seems like a matter in light vein in a serious verse like this.

Talking about a serious matter, vaLLuvar would not have diluted by saying so. The word “soRkkAththu” implies the marital vows exchanged by the husband and wife that they would be true to each other and take part in pleasures and pains of each must must be between them. Even if the husband is offcourse, wife must bring him back to the path of righteousness with her soothing ways.

A woman is one with all thes traits and leads the family lifes is fit to be called so.

Self preserving and staying chaste, saving the honor of her man

And without faltering in the marriage vows exchanged, is a woman

தற்காத்துத் – தன்னையும் கற்புநெறி தவறாமல் காத்துக்கொண்டு,

தற்கொண்டாற் – தன்னை மனையாளாகக் கொண்ட கணவனையும்

பேணித் - எவ்வித குறைச்சொல்லுக்கும் ஆளாகாது காத்து

தகைசான்ற – பெருமைகொள்ளத்தக்க

சொற்காத்துச் – ஒருவருக்கொருவர் செய்துகொண்ட திருமண உறுதியினைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு

சோர்விலாள் – தவறாமல் இல்லறத்தில் இருப்பவளே

பெண் – ஒரு நல்ல பெண்மணி, மற்றும் குடும்பத்தலைவியுமாவாள்.

ஒரு குடும்பத்தலைவி, தன்னை கற்பு நெறிதவறாத வழிகளில் இருத்திக்கொள்ளவேண்டும் முதலில். இது மனவுறுதியை, திண்மையைக் காட்டுவது. பிறகு தன்னை கொண்டவனுடையனும் எவ்வித குறைச்சொல்லுக்கும் ஆளாகாதவாறு காக்கவேண்டும்.  பரிமேலழகர் கூறுவதுபோல உணவு முதலியவற்றால் கணவனைக் காப்பது என்பது, சிறிதும் குறளின் உயர்பொருளுக்கு ஒவ்வாத ஒன்றாக இருக்கிறது.

முக்கியமான செய்தியைப்பற்றிபேசும் போது உணவைப் பற்றிப் பேசி, தன்னுடைய சொல்லவந்த கருத்தை நீர்த்துப் போக செய்திருக்கமாட்டார் என்று நம்புவோமாக. “சொற்காத்து” என்றது, திருமணத்திலே ஆண்மகனும், பெண்மகளும் ஒருவருக்கொருவர் செய்து கொள்ளும் மணவினை உறுதிமொழி பரிமாற்றத்தினை.  அவ்வுறுதியைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பும் பெண்ணுக்கே உண்டு. கணவன் சற்று பாதை விலகி நடந்தாலும் கூட அவனை நல்வழிபடுத்தகூடிய சக்தியின் வடிவம்தான் பெண்.

இத்தனை குணநலன்களையும் பெற்று, தன்னுடை இல்லறத்தையும் முறைபட நடத்துபவளே, பெண் என்கிறார் வள்ளுவர்.

இன்றெனது குறள்:

தன்னெறியோ டுற்றவன்மாண் காத்து மணவினைச்சொல்

பொன்னாகப் போற்றுவதே பெண்

குறளின் குரல் - 65

15^th June, 2012

தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்

பெய்யெனப் பெய்யும் மழை.

                   (குறள் 55: வாழ்க்கைத்துணை நலம் அதிகாரம்)

Transliteration:

Dheivam thozhAL kozhunan thozhudhezhuvAL

Peyyanap peyyum mazhai

Dheivam – The Gods

thozhAL  - does not worship (Gods)

kozhunan – her husband

thozhudhezhuvAL – wakes up worshipping her husband (his supporti)

Peyyanap – if she commands the skies to rain

peyyum – pour it will be of

mazhai – plenty rains.

When a chaste wife that worships her husband everyday as she wakes up, orders the heavens to rain, heavens  heed as Gods’ command immediately, even if she doesnot worship Gods.

This verse accords Godhood to chaste women. To exemplify a virtue, it is an accepted poetic licence to speak about something in an exalted way, even if it is far from reality as we see. This verse has been used as an often quoted example to show the strength of a wife’s virtuous, chaste conduct, to let women and the world know the glory of chastity.

Two out of great epics of Tamil literature, Silappadikaaram and Manimekalai have quoted this verse directly, endorsing the thought. The author of Manimekalai calls vaLLuvar as “poyyil pulavar” meaning “poet who doesn’t lie”.

Auvayyar, in her Kondrai Vendan, says, “karppenappaduvadhu sotRriRambAmai”, which means that the chastity is preserverd when both the man and his wife respect and live by the marital vows they mutually exchanged during their wedlock. She also means it in a way that is same for both man and his wife. Though it is same for both, it is kept as an exalted virtue especially for a woman.

The mythological characters such “NallaththangAL”, “NaLAyini”, “SIthA” and “KaNNagi” are glorified and spoken about even today for they adhered to the this virtue. Among the many mythological heros, Rama has a special place for his chastitiy and being wedded to one wife. For the same reason he is acknowledged as “PurushOththamA”.

Giving in to heart breaks leading to broken marriages and divorces have become a common place occurrence in today’s society. This situation has led to the word chastity attaining archaic status and even the imaginative spree of the world of poets and morality advocates.

Chaste wife wakes up worshipping not Gods, but her husband

commands the skies to rain and they have to heed her demand

தமிழிலே:

தெய்வம்  - தெய்வத்தை

தொழாஅள்   -  தொழாவிட்டாலும்

கொழுநன் – தன் கணவனை

தொழுதெழுவாள் – துயிலெழுந்ததும், தன் கணவனை வணங்கி எழும் மனைவி

பெய்யெனப் – அவள் “பெய்க” என்று விண்ணுக்கு இடும் ஆணையிலே

பெய்யும்  -  வானமானது  வாரி வழங்கிவிடும்

மழை – மழையை.

கற்புநெறி நிற்கும் மனைவி, தெய்வங்களைத் தொழாவிட்டாலும், துயிலெழும் வேளையிலே தன்கணவனை தெய்வமாகத் தொழுது பின் தன்னுடைய நாளைத் தொடங்குவாளானால், அவள் வானத்தை ஆணையிட்டு, மழை பெய்யட்டும் என்றாலே வானமும், அது தெய்வத்தின் கட்டளை என்று பணிந்து மழையை வாரிவழங்கிவிடும்.

இக்குறள் கற்புநெறியைத் தெய்வத்தன்மைக்கு ஒப்பு நோக்கிக்கூறுவதாகவே கொள்ளவேண்டும். ஒன்றின் உயர்வைச் சொல்லி அதன் சிறப்பை வலியுறுத்த இவ்வாறு ஏற்றிச்சொல்வது சரியே.

மிகவும் மேற்கோளாகச் சொல்லப்படும் குறள்களின் இதுவும் ஒன்று. பெண்களின் கற்பின் வலிமையை குறிப்பாக அவர்களுக்கும், மற்றும் உலகிற்கும் உணர்த்துகிற ஒன்றாகும். சிலப்பதிகாரமும், மணிமேகலையும் சமகால இலக்கியங்கள். இவையிரண்டுமே, இக்குறளை மேற்கோளாகக் காட்டியுள்ளன.

சிலப்பதிகார கட்டுரைக்காதை இறுதிவெண்பாவில் இவ்வாறு வருகிறது.

“தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநற் றொழுவாளைத்

தெய்வந் தொழுந்தகைமை திண்ணினதால் – தெய்வமாய்

மண்ணக மாந்தர் கணியாய கண்ணகி

விண்ணக மாந்தர்க்கு விருந்து”

இக்குறளையும், குறள் எண் 58-ல் கூறப்பட்ட ‘பெற்றாற் பெறின்பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்புப் புத்தேளிர் வாழும் உலகு’ என்கிற கருத்தையும் ஒருங்கே சொல்லியுள்ளார். மணிமேகலையாசிரியர் சாத்தனாரும், மணிமேகலையின் 22-ம் அத்தியாயத்தில் (சிறை செய்காதை) இக்குறளையே மேற்கோளாகக்காட்டி, அதில் வள்ளுவரைப் ‘பொய்யில் புலவன்” என்று சுட்டியிருப்பார்.

”தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநற் றொழுதெழுவாள்;

பெய்எனப்பெய்யும் பெருமழை” என்ற அப்

பொய்யில் புலவன் பொருளுரை தேறாய்!”

“கற்பெனப்படுவது சொற்றிறம்பாமை” என்னும் கொன்றைவேந்தனின் சொற்றொடரின்படி, திருமணத்தில் ஒருவருக்கொருவர் செய்துகொள்ளும் உறுதிமொழியிலே வழுவாது ஆணும் பெண்ணும் நடத்தும் இல்லறத்திலே, கற்புநெறி காக்கப்படுகிறது.

கற்பென்பது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுவானதுதான் என்றாலும், பெண்ணுக்குத்தான் அது சிறப்பாகச் சொல்லப்படுகிறது. நல்லத்தங்காள், நளாயினி, சீதை, கண்ணகி என்று கற்புக்கரசிகளை இதிகாசங்களும், வரலாறுகளும் இன்னமும் போற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன.  இராமவதாரனும் அத்தகு ஒழுக்கநெறியில் இருந்ததாலேயே அவனுக்கு சிறப்பும் அவனை ஆண்களில் உயர்வானவன் என்கிற பொருளில் புருஷோத்தமன் என்றதும்.  மனமுறிவுக்கும் வெகு எளிதாக இடங்கொடுத்து, மணமுறிவுகளை சாதாரணமாக நிகழ்வாகக் கொள்ளும் இன்றைய சமூகச் சூழலில், கற்பின் திறம் கையாலாகாதவர்களின் கற்பனைத்திறமாகக் கருதப்படுவது வருந்தற்குரியது.

இன்றெனது குறள்:

கொண்டானைத் தன்னிறையாய் கும்பிட் டெழுமனையாள்

விண்ணாணை பெய்க்கும் மழை