குறளின் குரல் - 649

28^th Jan 2014

கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்க் கேளாரும்

வேட்ப மொழிவதாம் சொல்.

                        (குறள் 643: சொல்வன்மை அதிகாரம்)

கேட்டார்ப் - ஏற்கனவே விரும்பிக் கேட்பவர்களை (நட்பு, மற்றும் பயனுள்ளமையினால்)

பிணிக்கும் - கட்டிப் போடும்

தகையவாய்க் - தன்மை கொண்டதாகவும்

கேளாரும் - கேளாதோரையும் (விருப்பமில்லார், பகையுறவார்)

வேட்ப - விரும்பி கேட்கச் செய்வதாய், வேட்டல் கொள்ளச் செய்வதாய்

மொழிவதாம் - ஒருவர் (குறிப்பாக அமைச்சர்கள்) பேசுதலே

சொல் - பேச்சாகும்

ஒருவர் பேசுவது ஏற்கனவே விரும்பிக் கேட்க வந்திருப்பவர்களைக் கட்டிபோடும் படியானதாகவும், கேட்க விருப்பமே இல்லாமல் இருப்போரையும் வேட்டலோடு கேட்க வைக்கும்படியாக இருக்கவேண்டும்.  நட்பும், முன்பே நயந்து கேட்டோரும், பேசுபவரின் சொற்சுவையை ஏற்கனவே அறிந்தவர்கள். அவர்களை மீண்டும் மீண்டும் தன் பேச்சாலே பிணைத்திருக்கும்படியான பேச்சாக இருக்கவேண்டும். கேட்டிலாதோரும், மற்றும் பகை நிலையில் இருப்பவர்களும் அவர்களின் நிலை மறந்து, மறைந்து கேட்கும் படியாக பேசுதலே பயனுள்ள பேச்சாகும். அவ்வாறிருக்கப் பேசுவதே சொல் வல்லோரான அமைச்சருக்கு அழகு என்பதைச் சொல்லுவதே இக்குறள்.

பரிமேலழகர் உரை விருப்பமுற பேசுதலுக்கு உண்டான இலக்கணமாக ஐந்து குணங்களைக் கூறுகிறது. அவையாவன, வழுவின்மை (குற்றமறப் பேசுதல்), சுருங்கச் சொல்லுதல், விளங்கச் சொல்லுதல், இனிமையாகப் பேசுதல், பேசுதலுக்கான விழுப்பயனை (எப்பயன் நோக்கிச் சொல்லப்பட்டதோ, அப்பயனை முழுமையாகத் தருதல்).

பிணைக்கும் என்ற சொல் ஐயமற கட்டிப்போடுதலைக் குறிக்கும். பிணிக்கும் என்ற சொல் நோயுறும் என்றும் பொருளாகுமாகையால், வள்ளுவர் ஏன் பிணிக்கும் என்ற சொல்லை பயன்படுத்தினார் என்பது தெளிவாக இல்லை. ஒருவேளை பிணைக்கும் என்ற சொல் மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கப்பட்ட ஓலைச் சுவடிப் படிமங்களினால் மாறியிருக்கலாம்.

Transliteration:

kETTarp piNikkum thagaiyavAik kELArum

vEtpa mozhivadAm sol

kETTarp – already willingly listening (because of friendship, usefulness)

piNikkum – binding type

thagaiyavAik – with such quality and purpose

kELArum – Even for those who don’t listen (don’t want to or in enemy state)

vEtpa – to be desireous of listening to

mozhivadAm – speak in such a manner

sol – is the true articulation (expected of a minister)

A persons words should be binding the people that listen to him either because that he is a friend or because of the purpose and usefulness of the words spoken. They should also induce immense interest in the people that are not interested to listen either they are not used to listening to others or because of the state of enmity so that they are changed positively to alter the present state. Such should be the words of a minister.

Parimelazhagar’s commentary defines the attributes of such articulation. They are: flawlessness, brevity, comprehensible, sweet, useful, serving the purpose of words as spoken.

The word, “piNaikkum” means binding and instead the word used in this verse is “piNikkum” which could be interpreted as “bringing disease”, though “piNiththal” also means binding. Perhaps vaLLuvar did not intend the word and it could simply be a transfer mistake moving from palm leaf to palm leave over the centuries, changing through many hands.

“Binding the cohorts, inducing the interest in disinterested

 should be the words spoken by the ministers committed”

இன்றெனது குறள்:

கேட்போரைக் கட்டுவதும் கேளார்க்குத் தேட்டமும்

கூட்டுவிதம் பேசுதலே பேச்சு

(தேட்டம் - விருப்பம்)

kEtpOraik kaTTuvadum kELArkkuth thETTamum

kUTTuvidam pEsudalE pEcchu

குறளின் குரல் - 648

27^th Jan 2014      

ஆக்கமுங் கேடும் அதனால் வருதலால்

காத்தோம்பல் சொல்லின்கட் சோர்வு.

                        (குறள் 642: சொல்வன்மை அதிகாரம்)

ஆக்கமுங் - நன்மை விளைவதும்

கேடும் - அழிவு வருவதும்

அதனால் வருதலால் - அதுவே விளைக்குமாதலால் (ஒருவர் பேச்சினாலேயே)

காத்தோம்பல் - காத்து ஓம்புதல் - கவனித்துத் தவிர்க்கவேண்டும்

சொல்லின்கட் - ஒருவர் பேசும் பேச்சிலே

சோர்வு - தவறாகப் பேசுதலால் வரும் குற்றத்தை

இக்குறள் அமைச்சர்களைப் பற்றி கூறும் அதிகாரத்தில் வருவதானாலும், அனைவருக்கும் பொருந்துவதே. பேசும் பேச்சிலே குற்றமற்று பேசுதல் வேண்டும். சொல்லும் சொற்களினாலேயே ஒருவருக்கு நன்மை விளைவதும், அல்லது அழிவு வருவதும் ஆகும்; ஆகையால், அடக்கமுடைமை அதிகாரத்திலே முன்பே சொல்லியபடி, “யாகாவாராயினும் நாகாக்க காவாக்கால் சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப்பட்டு”  என்பதை துயரத்தையும் இழுக்கையும் தருவதோடு கேட்டினை விளைவிக்கும் சொற்குற்றத்தை யாவரும் தவிர்த்தல் நல்லது.

குறிப்பாக அமைச்சர் பதவியிலிருப்பவர்கள் இதைக் கடைபிடித்தல் தேவை. தனியொருவரின் சொற்குற்றம் அவருக்கே அழிவைத் தரும். அமைச்சர்களின் சொற்கள் சரியானவையானால் அவை அரசுக்கும், ஆள்வோர்க்கும், நாட்டினருக்கும் நலங்களையும், அவ்வாறு இன்றி குற்றமானால், அவை எல்லோருக்கே அழிவையும் தரும் என்பதால், சொல்லிலே சோர்விலனாதல் அமைச்சருக்கு இன்றியமையாத ஒன்று.

இவ்வதிகாரத்திலே பின்னால் வரும் மற்றுமொரு குறளில், (“சொலல் வல்லன் சோர்விலன்...”) அமைச்சர்கள், சொல் வல்லவர்களாகவும், சோர்வில்லாதவர்களாகவும் இருக்கவேண்டுவதைச் சொல்கிறார்.

இனியவை நாற்பது “சொல்லுங்கால் சோர்வின்றி சொல்லுதல் மாண்பினிதே” என்று சொல்லும்.  சொற்குற்றமே எல்லா குற்றங்களுக்கும் அடிப்படை என்பதை, “ சொற் சோர்வுடைமையின் எச்சோர்வும் அறிப” என்று முதுமொழிக் காஞ்சி சொல்கிறது. “சொற்சோர்வு படேல்” என்பது ஔவை ஆத்திச் சூடி வாக்கு.

Transliteration:

Akkamum kEDum adanAl varudalAl

kAththOmbal sollinkaT soRvu

Akkamum – gain

kEDum – and the loss

adanAl varudalAl – comes because of that (what?)

kAththOmbal – be restrained and avoid

sollinkaT – in spoken words

soRvu - mistakes

Though this verse is in the chapter, discussing an important aspect required of ministers, it is equally applicable to every individual. One must be devoid of careless utterings because, spoken words have the power to create both loss or gain, good or destruction. As already said in the chapter on “humility” (“yAkAvArAyinum nA kAkka”) one must be careful with his tongue as careless slips will bring humiliation and utter misery.

This is even more applicable and of paramount importance, to ministers as an individual’s slips only gainfully or otherwise affect him.; but a ministers words have the impact to make or break a whole country, rule and ruler.

In another verse, (“solal vallan sOrvilan..”) later in the chapter vaLLuvar says about ministers being gifted with choicest words as well as devoid of slips that can affect a whole lot.

This thoughty has been emphasized by other contemporary or later works such as “iniyavai nARpadu”, “mudumozhik kAnji” and auvvayyaArs “Aththi chUDi”.

“Since the ministers’ words have the power to make or break

 His utterances shall avoid careless slips for his country’s sake!”

இன்றெனது குறள்:

கூற்றிலே குற்றமொன்றுங் கூடாது ஆற்றலும்

கூற்றுமது வேயாவ தால்  (கூற்று - சொல்வது, அழிவைத்தருவது இரண்டுமாம்)

kURRilE kuRRamonRung kUDAdu ARRalum

kURRumadu vEyAva dAl

குறளின் குரல் - 647

65: (Articulation - சொல்வன்மை)

[An able minister is the one who apart from having the ablity to accomplish things skillfully, can articulate well his ideas, speak clearly, and yet concisely. In the epic RamayanA, great Hanuman is known as “Sollin Selvan”, meaning a person who knows how to use his words appropriately in any contextual situation, looking around the people and place etc,. He is depitcted as the minister of SugreevA. He was chosen the emissary of Rama to go to Ravana. His interactions with various characters prove that definitely was perfect for that title.  A tongue which is sweet, firm and advising his ruler without fear, yet tactfully is the perfect minister]

26^th Jan 2014

நாநலம் என்னும் நலனுடைமை அந்நலம்

யாநலத்து உள்ளதூஉம் அன்று.

                        (குறள் 641: சொல்வன்மை அதிகாரம்)

நா நலம்  - சொல்வன்மை

என்னும் நலம் - என்று சொல்லப்படுகிற செல்வமானது

உடைமை - இருக்கவேண்டிய செல்வம், உடைமை, வளம் (அமைச்சருக்கு)

அந்நலம் - அச்செல்வம்

யாநலத்து - மற்ற எல்லா செல்வங்களும், நலங்களிலும்

உள்ளதூஉம் -இருப்பதோ, அல்லது அவற்றைப் போன்றதோ (புறவெளிப்பாடு கொண்டதோ)

அன்று - இல்லை (அவற்றையும் விட சிறப்பானது)

நா வன்மை என்று சொல்லுகிற, பேசுகின்ற திறமை  ஒருவருக்கு செல்வம் போன்றது. எப்படி கல்வியென்பது செல்வமோ புறவுருவம் கொள்வதில்லையோ அதைப்போன்றதே சொல்வன்மையும். மற்ற செல்வங்களாகிய பணம், பொன், மனை, மக்கள், நல்ல குடும்பம், நண்பர்கள் எல்லாமும் செல்வமே ஆனாலும், புறவெளிப்பாட்டிலே காணக்கூடியன.

சொல்வன்மை சிறந்த எண்ணச் செறிவினாலும் (இது கல்வி மற்றும் பட்டறிவினால் வரக்கூடியது), அவற்றை உரிய நேரத்தில், உரியவாறு சொல்லும் திறமையாலும் அளவிடப்படுவது. கல்வியும், சிறந்த அறிவும் இதை உறுதி செய்யமுடியாது. அதனாலேயே இச்செல்வத்தை மற்ற எவற்றோடும் வைக்க்கூடாது என்று சொல்லி, நாவன்மையை மற்ற எல்லா செல்வங்களையும் விட சிறப்பானது என்று சொல்லாமல் சொல்லுகிறார் வள்ளுவர்.

இராமாயணத்தில் அனுமன் சொல்லின் செல்வன் என்று போற்றப்படுகிறான். மஹாபாரதத்தின் விதுரனும் நேர்ந்த மொழிகளைப் பேசுகிறவானகத்தான் உருவகிக்கப்படுகிறான் ஆயினும் அவனைச் சார்ந்த கெளரவர்களுக்குப் ஏற்றவகையிலே பேசவில்லை. அதனால் அவனுடைய நாவன்மை சிறப்பித்துப் பேசப்படவில்லை.

Transliteration:

nAnalam ennum nalanuDaimai annalam

yAnalaththu uLLaDum anRu.

nAnalam – gift of articulation

ennum nalan – the wealth that it is

uDaimai – is an important possession, wealth (for a minister)

annalam – that wealth

yAnalaththu – among all other physical, visible or imaginary wealths

uLLaDum – is placed

anRu – not (definitely superior to all other forms of wealth, possession)

Gift of articulation is an important form of wealth for a minister; like how education does not have physical manifestation, this also does not have physical manifestation. Other forms of wealth such as money, gold, friends, family children are seen, felt, tasted and enjoyed.

Articulation comes out of excellent ability of thought and experience and is measured by how effectively, appropriately it is used contextually; mere education and the knowledge alone cannot ensure that. Hence vaLLuvar insists that this cannot be placed among one of them and leaves it to our inference that it is the best among all wealths.

In RamayaNa, Hanuman is praised as a man of choicest words. In Mahabharata, though Vidura is equally placed, his words were not either patalable or considered by Kauravaas, his masters. This verse insists that the gift of gab, for ministers is an important asset.

“Gift of articulation is an important asset;

 not like others, but aruguably the best”

இன்றெனது குறள்:

சொல்வன்மை செல்வமுடைத் தார்போல் - பிறநலம்போல்

அல்லாத சீர்த்த சிறப்பு

solvanmai selvamuDaith thArpOl – piRanalampOl

allAdA sIrththa siRappu